ใคร..อาจจะไม่เข้าใจ
ว่าความสัมพันธ์ของเรา
นั้นมันเป็นเช่นไร
และใคร..อาจจะเข้าใจผิด
และคงคิดไป
และคงเข้าใจตามที่เห็น

คง..มีเพียงเราสองคน
ท่ามกลางหมู่ดาวมากมาย
ที่รู้กันในใจ

มันจำเป็นด้วยหรือ ที่ต้องอยู่ในกฏเกณฑ์
ที่ใครบางคนกำหนด ว่ารักเป็นอย่างไร

ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันกันแบบไหน
ไม่อาจหาคำคำไหนมาเพื่ออธิบาย
ไม่ต้องรักเหมือนคนรัก ก็สุขหัว..ใจ
เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้

เรา..อาจจะแยกกันอยู่
ไม่นอนด้วยกันทุกคืนทุกวัน
อย่างคู่ใคร
อย่างน้อย..มีเธอที่เข้าใจ
แม้จะไม่มีผุ้ใดเข้าใจความรักนี้

คง..มีเพียงเราสองคน
ท่ามกลางหมู่ดาวมากมาย
ที่รู้กันในใจ

มันจำเป็นด้วยหรือ ที่ต้องอยู่ในกฏเกณฑ์
ที่ใครบางคนกำหนด ว่ารักเป็นอย่างไร

ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันกันแบบไหน
ไม่อาจหาคำคำไหนมาเพื่ออธิบาย
ไม่ต้องรักเหมือนคนรัก ก็สุขหัว..ใจ
เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้

ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันกันแบบไหน
ไม่อาจหาคำคำไหนมาเพื่ออธิบาย
ไม่ต้องรักเหมือนคนรัก ก็สุขหัว..ใจ
เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้

เธอได้ยินไหมว่าใครมันร่ำร้องเรียกอยู่
อยากให้ได้รู้ว่าใจของฉันมันจะขาด
จากการกระทำที่ตอกย้ำว่าฉันด้อยกว่า
ตีราคากันต่ำเกิน

เมื่อมันไม่รู้สมองมันก็คิดไปร้อยแปด
จากเคยรักแท้ ก็กลายเป็นชอกช้ำซ้ำซ้ำแสบ
เจ็บก็เพราะรัก ไม่คิดว่าเธอจะทำฉันได้ลง
คิดแล้วปลง ทรงกับทรุด

แต่ใจมันรักเธอ ก็เลยไม่ยอมตัดใจ
ไม่ปล่อยให้ไป ยังยื้อเธอไว้อย่างนั้น
เมื่อเธอไม่รักกัน ก็เลยต้องการจะไป
ทิ้งให้ใครต้องนอนปวดใจให้ตายทั้งเป็น

เมื่อมันไม่รู้สมองมันก็คิดไปร้อยแปด
จากเคยรักแท้ ก็กลายเป็นชอกช้ำซ้ำซ้ำแสบ
เจ็บก็เพราะรัก ไม่คิดว่าเธอจะทำฉันได้ลง
คิดแล้วปลง ทรงกับทรุด

แต่ใจมันรักเธอ ก็เลยไม่ยอมตัดใจ
ไม่ปล่อยให้ไป ยังยื้อเธอไว้อย่างนั้น
เมื่อเธอไม่รักกัน ก็เลยต้องการจะไป
ทิ้งให้ใครต้องนอนปวดใจให้ตายทั้งเป็น

ไม่โทษฟ้าที่ทำให้เธอเป็นอื่น
ต้องทนฝืนแม้คนเขาจะดูถูก
แม้ว่ารักไม่ทำให้ใจเป็นสุข
จะโง่ก็ยอม โง่ก็ยอม

แต่ใจมันรักเธอ ก็เลยไม่ยอมตัดใจ
ไม่ปล่อยให้ไป ยังยื้อเธอไว้อย่างนั้น
เมื่อเธอไม่รักกัน ก็เลยต้องการจะไป
ทิ้งให้ใครต้องนอนปวดใจให้ตายทั้งเป็น

ตะโกนออกไป บอกใจให้ลืมเรื่องเหล่านั้น
เรื่องราวของคนที่เคยรักกัน จากนี้มันต้องไม่มีอีก
เมื่อคนจะไป เหนี่ยวรั้งเท่าไรก็เท่านั้น
เมื่อความรักมากลับทำร้ายกัน จบกันวันนี้ซะดีกว่า

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แค่นี้ก็พอ อย่าปล่อยให้มันต้องเจ็บซ้ำ
บาดแผลที่ยังเก็บและฝังจำ
สักวันจะหายและดีเอง

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แต่หากว่าความรัก ยังฝังลึกซึ้งในจิตใจ
อยากจะเลือนลบไป ก็ต้องย้ำเตือนหัวใจ

ว่าอย่าให้รักมันบาดลึกไป เจ็บพอแล้วหัวใจ
ไม่ต้องคิดไม่ใส่ใจ ให้ความรักผ่านพ้นไป
อาจจะยากเย็นต้องเข็ญใจ อีกนานซักเท่าไร
ก็ต้องคิดให้เข้าใจ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

แม้มันจะเจ็บ แม้มันจะผูกพัน
แต่วันนี้คงต้องยอม ต้องตัดใจ
สุดท้ายมันจะจบ สุดท้ายมันจะผ่านไป
แต่ชีวิตยังต้องเดินต่อไป

เธอเป็นความรักที่มีตัวตน
เป็นใครสักคนที่เดินเคียงข้างกันไป
และเธอคนนี้มีรักแท้ในใจ
ไม่มีใครที่จะดีเหมือนเธอ

อาจเป็นความฝันหรือโชคชะตา
บางสิ่งที่พาและทำให้ฉันมีเธอ
ไม่ว่าสิ่งไหนทำให้เรามาเจอ
ที่ฉันรู้ เธอคือลมหายใจ

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

ไม่ว่าพรุ่งนี้ต้องเจออะไร
จะดีหรือร้ายฉันนั้นก้อคงไม่หวั่น
ก้อเมื่อเรานั้นเป็นของกันและกัน
ต่อให้ฉันจะหมดลมหายใจ

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

ได้โปรดอย่าทำอย่างนี้เลย
ทำเหมือนว่าเธอไม่เคยมีใจ
จำได้ไหมว่าเราเคยรักกันแค่ไหน
แล้วใครมาทำให้เธอเปลี่ยนแปลง

เมื่อก่อนไม่เคยจะเข้าใจ
เห็นคนร้องไห้ก็ไปปลอบเขา
โชคร้ายนั้นมา มันมาถึงทีของเรา
จะเอายังไงกับน้ำตา

หัวใจฉันเจ็บเหลือเกิน
เมื่อเห็นเธอเดินกอดเขา
ให้ยืนที่เก่าที่ฉันยืน
สุดฝืนอยากบอกให้ใครช่วยที โอ๊ยเจ็บหัวใจ

เมื่อก่อนไม่เคยจะเข้าใจ
เห็นคนร้องไห้ก็ไปปลอบเขา
โชคร้ายนั้นมา มันมาถึงทีของเรา
จะเอายังไงกับน้ำตา

หัวใจฉันเจ็บเหลือเกิน
เมื่อเห็นเธอเดินกอดเขา
ให้ยืนที่เก่าที่ฉันยืน
สุดฝืนอยากบอกให้ใครช่วยที

หัวใจฉันเจ็บเหลือเกิน
เมื่อเห็นเธอเดินกอดเขา
ให้ยืนที่เก่าที่ฉันยืน
สุดฝืนอยากบอกให้ใครช่วยที

โอ๊ยเจ็บหัวใจ
โอ๊ยเจ็บหัวใจ
โอ๊ยเจ็บหัวใจ

เคยเป็นคนอยู่ได้คนเดียว ไม่เคยจะนอนเหงาใจ
ไม่เคยเรียกร้องใครๆ ให้มาเฝ้าคอยดูแล
เคยเป็นคนที่ไม่เคยแคร์ ว่าใครจะอยู่หรือว่าไป
แต่มันดูเปลี่ยนไปตั้งแต่เจอเธอ

มองดวงดาวก็ทำให้เหงาในใจ
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรได้แต่คิดถึง
ที่คิดถึง เพราะรักเธอใช่ไหม
ที่อ่อนไหว ง่ายดายหรือเพราะรักเธอจริงๆ
ก็ไม่เคยรู้ตัว ก็มันยังไม่ชิน
สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ

เคยเป็นคนที่รักตัวเอง มากเกินที่จะรักใคร
ไม่เคยคิดมากเกินไป ไม่เคยไม่เป็นมาก่อน
มันกังวลไม่เป็นอันนอน ถ้าหากไม่อยู่ใกล้ๆเธอ
ทำไมต้องอยากเจอแต่เธอไม่รู้

มองดวงดาวก็ทำให้เหงาในใจ
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรได้แต่คิดถึง
ที่คิดถึง เพราะรักเธอใช่ไหม
ที่อ่อนไหว ง่ายดายหรือเพราะรักเธอจริงๆ
ก็ไม่เคยรู้ตัว ก็มันยังไม่ชิน
สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ

ทุกคืนต้องคอยเป็นห่วง ว่าหลับหรือยัง
อย่างนี้ใช่ไหมคือความรัก
อย่างนี้นั้นแปลว่าฉันรักเธอใช่ไหม
ก็อยากจะรู้

ที่คิดถึง เพราะรักเธอใช่ไหม
ที่อ่อนไหว ง่ายดายหรือเพราะรักเธอจริงๆ
ก็ไม่เคยรู้ตัว ก็มันยังไม่ชิน
สับสนวุ่นวายในใจ จนหลับไม่ได้จริงๆ

ใจละลาย เพิ่งวางจากสายเธอ
หัวใจมันเบลอ นั่งเพ้อไปตามลำพัง
ไม่น่าเลย บอกเธอไปทุกอย่าง
ถึงความในใจ ที่ฉันไม่เคยได้พูดไป

ตลอดเวลา ฉันได้แต่เฝ้ารอเธอมานานแสนนาน
เพื่อมาพบกับคำตอบที่ฉันไม่อยากได้ยิน
หลับไม่ลง เพราะทุกอย่างมันพังลงไปทุกสิ่ง
ไปกับความจริง ที่ใจไม่เคยรู้

ที่แท้เข้าใจผิดเอง ทึกทักไปเองทุกอย่าง
ไม่รู้จริงๆ ว่าเธอไม่รัก ไม่เคยพิเศษกว่าใคร
ก็เป็นแค่คนผ่านมา ในช่วงเวลาที่เราต่างก็เหงาใจ
แค่เธอมาทำห่วงใย ก็คิดไปไกลถึงไหนว่าเธอรักนั้นกัน

ตลอดเวลา ฉันได้แต่เฝ้ารอเธอมานานแสนนาน
เพื่อมาพบกับคำตอบที่ฉันไม่อยากได้ยิน
หลับไม่ลง เพราะทุกอย่างมันพังลงไปทุกสิ่ง
ไปกับความจริง ที่ใจไม่เคยรู้

ที่แท้เข้าใจผิดเอง ทึกทักไปเองทุกอย่าง
ไม่รู้จริงๆ ว่าเธอไม่รัก ไม่เคยพิเศษกว่าใคร
ก็เป็นแค่คนผ่านมา ในช่วงเวลาที่เราต่างก็เหงาใจ
แค่เธอมาทำห่วงใย ก็คิดไปไกลถึงไหนว่าเธอรักนั้นกัน