ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น
อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ

เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้
คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ

เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ
ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม
สายลมเป็นดั่งสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด
ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างไกล

ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน
เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน
แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ

ในวันที่ฟ้าซึมเศร้ามัวหม่นอย่างวันนี้
เป็นวันที่ฝนโปรยๆไม่ยอมหยุดซะที
มองไปทางไหนไม่พบอะไรที่ดี
ที่จะทำให้ใจมีความหวัง

อยู่ที่ไหนหรือความรักช่วยเข้ามาทักหัวใจของฉันดูบ้าง
ให้ได้รู้สิ่งที่ค้นหามาเนิ่นนาน ที่ฉันต้องการนั้นรออยู่ที่ใด

ซึมๆ เพ้อๆ ลำพังนั่งอยู่ที่ตรงนี้
รอคอยไม่รู้วันใดจะพ้นไปซักที

มองไปทางไหนไม่พบอะไรที่ดี ที่จะทำให้ใจมีความหวัง

อยู่ที่ไหนหรือความรักช่วยเข้ามาทักหัวใจของฉันดูบ้าง
ให้ได้รู้สิ่งที่ค้นหามาเนิ่นนาน ที่ฉันต้องการนั้นรออยู่ที่ใด

มองไปทางไหนไม่พบอะไรที่ดี ที่จะทำให้ใจมีความหวัง

อยู่ที่ไหนหรือความรักช่วยเข้ามาทักหัวใจของฉันดูบ้าง
ให้ได้รู้สิ่งที่ค้นหามาเนิ่นนาน ที่ฉันต้องการนั้นรออยู่ที่ใด


ให้ได้รู้สิ่งที่ค้นหามาเนิ่นนาน ที่ฉันต้องการนั้นรู้สึกเช่นไร

เหมือนจะรู้แต่ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ คนดี
ที่เราคบอยู่ตอนนี้ เธอจริงจังแค่ไหน
ทุกครั้งที่เดินจับมือ ฐานะเราคืออะไร
คนรักใช่ไหม หรือแค่เพื่อนคนนึง

ถามว่ายิ้มให้ใครนะ ก็หาว่าฉันก้าวก่าย
ฉันแค่ถามจะไปไหน เธอก็บอกห้ามหึง
วันนี้ยังคุยด้วยดี พรุ่งนี้เธอเป็นอย่างนึง
เป็นอย่างนั้น ฉันก็เลยคาใจ

แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร
อยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ
ให้อยู่ใช่ไหม หรือให้ไปดีกว่า
ให้เป็นคนครึ่งๆ กลางๆ
แก้อารมณ์อ้างว้างแค่บางเวลา
รึเปล่า(ใช่ไหม)
หรือแค่เหงา ฉันไม่เข้าใจเธอ

เหมือนจะลึกแต่ไม่ซึ้ง ฉันไม่ค่อยแน่ใจ
หรือที่แท้แค่อ่อนไหว เธอไม่ได้รักฉัน
ลองถามหัวใจได้ไหม รู้แล้วให้ช่วยบอกฉัน
เรื่องอย่างนั้น ฉันไม่อยากคาใจ

แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร
อยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ
ให้อยู่ใช่ไหม หรือให้ไปดีกว่า
ให้เป็นคนครึ่งๆ กลางๆ
แก้อารมณ์อ้างว้างแค่บางเวลา
รึเปล่า(ใช่ไหม)
หรือแค่เหงา ฉันไม่เข้าใจเธอ

แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร
อยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ
ให้อยู่ใช่ไหม หรือให้ไปดีกว่า
ให้เป็นคนครึ่งๆ กลางๆ
แก้อารมณ์อ้างว้างแค่บางเวลา
รึเปล่า(ใช่ไหม)
หรือแค่เหงา ฉันไม่เข้าใจเธอ

หรือแค่เหงา ฉันไม่เข้าใจเธอ
หรือแค่เหงา พูดให้เข้าใจที

เธอเป็นความรักที่มีตัวตน
เป็นใครสักคนที่เดินเคียงข้างกันไป
และเธอคนนี้มีรักแท้ในใจ
ไม่มีใครที่จะดีเหมือนเธอ

อาจเป็นความฝันหรือโชคชะตา
บางสิ่งที่พาและทำให้ฉันมีเธอ
ไม่ว่าสิ่งไหนทำให้เรามาเจอ
ที่ฉันรู้ เธอคือลมหายใจ

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

ไม่ว่าพรุ่งนี้ต้องเจออะไร
จะดีหรือร้ายฉันนั้นก้อคงไม่หวั่น
ก้อเมื่อเรานั้นเป็นของกันและกัน
ต่อให้ฉันจะหมดลมหายใจ

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

เธอเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน
เป็นความฝันส่วนหนึ่งของฉัน
มีกันและกันไม่ว่าจะนานเท่าไร
เป็นชีวิตส่วนหนึ่งของฉัน
ไม่มีวัน(ทาง)ที่ฉันทอดทิ้งเธอไป
ไม่มีวันไหนจะ(ที่)พรากจากกัน

ไม่เกี่ยวกับฟ้า ที่มืดครื้ม ที่มันสลัว
เรื่องที่ใจฉันหมองมัว ที่ดูเศร้าในใจ
ไม่เกี่ยวกับฝน ที่หล่นรดลงมาไม่ซาไป
เรื่องที่ฉันน้ำตาไหล ที่เจ็บเกินจะฝืน

และเธอเองก็เหมือนกัน ไม่ควรคิดมากไป
ไม่เกี่ยวกับเธอ ที่ทิ้งฉันออกจากใจ
มันไม่ได้เป็นเหตุผล

เจ็บก็เพราะใจของฉันเอง ก็หัวใจตัวเองที่ทำ
ที่วันนั้นได้ผิดได้พลั้ง ไปรักเธอหมดใจ
เจ็บก็เพราะตัวของฉันเอง
ที่วันนี้แทบฝืน แทบยืนไม่ไหว
สิ่งใดๆ ไม่เกี่ยวอะไร
ต้นเหตุแห่งความเศร้าใจ คือฉันเอง

ไม่เกี่ยวกับลม ที่มันพัดให้ต้องเหน็บหนาว
เรื่องที่ฉันหายใจเบาลงไปทุกๆ ที
ไม่เกี่ยวกับเขา คนๆ นั้นที่เธอว่าแสนดี
เรื่องที่ฉันไม่อาจหนีความเจ็บความปวดร้าว

และเธอเองก็เหมือนกัน ไม่ควรคิดมากไป
ไม่เกี่ยวกับเธอ ที่ทิ้งฉันออกจากใจ
มันไม่ได้เป็นเหตุผล

เจ็บก็เพราะใจของฉันเอง ก็หัวใจตัวเองที่ทำ
ที่วันนั้นได้ผิดได้พลั้ง ไปรักเธอหมดใจ
เจ็บก็เพราะตัวของฉันเอง
ที่วันนี้แทบฝืน แทบยืนไม่ไหว
สิ่งใดๆ ไม่เกี่ยวอะไร
ต้นเหตุแห่งความเศร้าใจ คือฉันเอง

และเธอเองก็เหมือนกัน ไม่ควรคิดมากไป
ไม่เกี่ยวกับเธอ ที่ทิ้งฉันออกจากใจ
มันไม่ได้เป็นเหตุผล

เจ็บก็เพราะใจของฉันเอง ก็หัวใจตัวเองที่ทำ
ที่วันนั้นได้ผิดได้พลั้ง ไปรักเธอหมดใจ
เจ็บก็เพราะตัวของฉันเอง
ที่วันนี้แทบฝืน แทบยืนไม่ไหว
สิ่งใดๆ ไม่เกี่ยวอะไร
ต้นเหตุแห่งความเศร้าใจ คือฉันเอง

สิ่งที่ฉันเจอะเจอ สิ่งที่ฉันเห็นตำตา
เฝ้าแต่คิด และภาวนาให้เป็นแค่ฝันร้าย
แต่ในที่สุดคือเรื่องจริง ที่ฉันไม่อาจหลอกหัวใจได้
ก็คือเธอ เธอและเขากับภาพที่ปวดใจ

เธอจะรู้บ้างไหม สิ่งที่เธอนั้นทำกัน
มันทำร้ายและทรมานต่อตัวฉันแค่ไหน
จิตใจต้องแหลกไม่เหลือดี
จนมันไม่อาจจะฟื้นคืนได้
สิ่งที่เหลือจากวันนี้ทำฉันเป็นแค่เพียง

แค่สิ่งมีชีวิต ที่มันไม่มีหัวใจ
แค่สิ่งที่เดินไหว แต่หาทางไปไม่เจอ
แค่สิ่งมีชีวิต ที่จิตใจแหลกเหลวไปเพราะมือเธอ
มีแค่ช้ำและปวดร้าว ที่ได้มาจากเธอ แทนที่ใจ

ยิ่งได้รู้ว่าเรา ได้เวลาต้องเลิกกัน
ความปวดร้าวและทรมาน ยิ่งกัดกินลงไป
สิ่งดีที่สุดที่ฉันมี คือวันนี้อาจยังหายใจได้
แต่ก็รู้ว่าสุดท้ายตัวฉันเป็นแค่เพียง

แค่สิ่งมีชีวิต ที่มันไม่มีหัวใจ
แค่สิ่งที่เดินไหว แต่หาทางไปไม่เจอ
แค่สิ่งมีชีวิต ที่จิตใจแหลกเหลวไปเพราะมือเธอ
มีแค่ช้ำและปวดร้าว ที่ได้มาจากเธอ แทนที่ใจ

แค่สิ่งมีชีวิต ที่มันไม่มีหัวใจ
แค่สิ่งที่เดินไหว แต่หาทางไปไม่เจอ
แค่สิ่งมีชีวิต ที่จิตใจแหลกเหลวไปเพราะมือเธอ
มีแค่ช้ำและปวดร้าว ที่ได้มาจากเธอ แทนที่ใจ

ใจละลาย เพิ่งวางจากสายเธอ
หัวใจมันเบลอ นั่งเพ้อไปตามลำพัง
ไม่น่าเลย บอกเธอไปทุกอย่าง
ถึงความในใจ ที่ฉันไม่เคยได้พูดไป

ตลอดเวลา ฉันได้แต่เฝ้ารอเธอมานานแสนนาน
เพื่อมาพบกับคำตอบที่ฉันไม่อยากได้ยิน
หลับไม่ลง เพราะทุกอย่างมันพังลงไปทุกสิ่ง
ไปกับความจริง ที่ใจไม่เคยรู้

ที่แท้เข้าใจผิดเอง ทึกทักไปเองทุกอย่าง
ไม่รู้จริงๆ ว่าเธอไม่รัก ไม่เคยพิเศษกว่าใคร
ก็เป็นแค่คนผ่านมา ในช่วงเวลาที่เราต่างก็เหงาใจ
แค่เธอมาทำห่วงใย ก็คิดไปไกลถึงไหนว่าเธอรักนั้นกัน

ตลอดเวลา ฉันได้แต่เฝ้ารอเธอมานานแสนนาน
เพื่อมาพบกับคำตอบที่ฉันไม่อยากได้ยิน
หลับไม่ลง เพราะทุกอย่างมันพังลงไปทุกสิ่ง
ไปกับความจริง ที่ใจไม่เคยรู้

ที่แท้เข้าใจผิดเอง ทึกทักไปเองทุกอย่าง
ไม่รู้จริงๆ ว่าเธอไม่รัก ไม่เคยพิเศษกว่าใคร
ก็เป็นแค่คนผ่านมา ในช่วงเวลาที่เราต่างก็เหงาใจ
แค่เธอมาทำห่วงใย ก็คิดไปไกลถึงไหนว่าเธอรักนั้นกัน